| |
 |
Twitter
Internet | O nee
|
24 Maart 2007 | 13:54:41
|
Ik ben van de pre-computer generatie. Ik weet nog dat mijn vader vertelde.... *zucht* oké Walski, even door deze ouwelullenappel heen.... Ik weet nog dat mijn vader trots vertelde over een supermachine op zijn werk, opgesloten in een grote stofvrije ruimte, een soort megarekenapparaat. 'Mega', dergelijk populair taalgebruik bestond toen nog niet, maar goed. Daarna kwam de Atari bij een vriendje: eindeloos speelplezier met twee streepjes en een puntje. Tennis heette dat dan volgens het opschrift op de enorme cassete (die je met enig geweld in de spelcomputer moest rammen) of voetbal of schieten. Dit technisch vernuft werd opgevolgd door de onvoorstelbare Commodore 64, cassettebandjes als opslagmedium, het toetsenbord was meteen ook de hele computer. De meest ´realistische´ en spannende spelletjes konden erop worden gespeeld. Hele zaterdagen zat ik met mijn beste vriendje achter de joystick. Pure magie, niet te bevatten, zelfs niet met kinderfantasie. Ik denk trouwens dat de volwassenen ergens rond die tijd ook al -voorgoed- afhaakten.
Daarna ging het hard: grijze computerkasten drongen huizen binnen, het geheugen kwam met de XT (extended technology hahaha) en de AT, floppy's werden diskettes, de magische getallen groeiden: 286, 386, 486 en toen het niet meer beter leek te kunnen was daar de allesverpletterende Pentium. In de eerste jaren van mijn studententijd werd Windows geïntroduceerd (jaha, beste LCD-schermkinderen, dat is er niet altijd geweest, in den beginne was er alleen maar DOS voor de PC). In 1993 had meneer Walski al een profiel op het net staan en had hij zijn eerste e-mailadres: priziwiziwalski@dds.nl. Maar daar was verder geen klap aan, want er was nauwelijks iemand om digitaal mee te communiceren. Op een andere front werd eveneens de revolte ingezet: de autotelefoon werd langzaam achterhaald door de opkomst van mobiele telefonie. En laten we Kermit niet vergeten, een heroïsche tussenfase, in tragische vergetelheid heengegaan.
De laatste tien jaar werd het haasje-over: internet, mobiele telefoon, profielensites, sms, msn, satelietnavigatie.... ogenschijnlijk in korte tijd, maar als ontwikkeling al veel eerder ingezet, werd anonimiteit een uitgelubberd begrip. Overal ben ik te bereiken per telefoon, ben ik traceerbaar door pin-transacties, beveiligingscamera's en zonder twijfel nog tal van technieken waar ik het bestaan niet van ken, wie mijn vrienden zijn kunt u zien op hyves, wat ik beleef en overpeins via punt.nl en dan ben ik ook heel regelmatig te vinden op msn en kwekker. Maar het kan nog toegespitster. Ik vertelde u laatst al over blinn, de social networking service, waarmee gebruikers elkaar realtime kunnen traceren. De meest recente stap naar peer control (term van mijn hand) heet twitter, ook een award-winnend concept. Microblogging wordt het ook genoemd. Twitter is een hele simpele toepassing die maar één ding doet: een constante stroom aan berichten rondpompen over de mensen om je heen en wat ze aan het doen zijn. Op de site wordt steeds één vraag gesteld: 'What are you doing?' En die vraag wordt je geacht toch zeker een paar keer per dag, maar als het even kan zeker ieder uur via computer of per sms te beantwoorden.
Er komen vast nog een keer toepassing uit die nuttig blijken, zoals dat bij al die vorige vindingen niet anders ging. En een koppeling met hyves zal er ook wel komen. Maar voorlopig ben ik die ouwelul die vooral de afkalving van privacy ziet. Al moet ik bekennen: ik raak daar ook wel verslaafd aan. Ik wil óók laten weten waar ik mee bezig ben en wat anderen denken en doen. Ik ga dat twitteren vast nog normaal vinden. Want had ik tien jaar geleden kunnen denken dat ik op zo veel manieren 24/7 bereikbaar zou zijn en op punt.nl aan anonieme lezers zou zitten schrijven. Daarover gesproken: meneer Trendmatcher claimt al dat bloggen uit de mode gaat raken en iedereen gaat twitteren. Ik beloof u: voorlopig is meneer Walski nog te vinden op deze site. Misschien niet twitteruurlijks of dagelijks, maar minstens één keer per week moet lukken. Al ga ik niet mijn diepste zielenroerselen, medische geheimen en familieperikelen met u delen, nooit gedaan ook trouwens. Er zijn grenzen.
|
|
|
|
vergeet je next life niet?
|
|
|
oe ja! daar ben ik nou nog nooit opgeweest....
|
|
|
DDS is best levendig geweest; maar misschien is dat wat later begonnen (is intussen ook alweer nostalgie)
|
|
|
Werd even afgeleid door het plaatje van de film 'das leben der anderen', deze week gezien, erg fascinerende mooie film was dat!
|
|
|
Ha! De commodore 64 ja dat is waar ook, wij haddden daar een spelletje met een duiker die met een sleutel een schat moest vinden en dan kon je naar een ander level!
Als mijn vriend en ik niet studeerden of in bed lagen deden we dat spel.
Later kregen we een amiga die ongekende mogelijkheden bezat.
En nog later...tja, blijft u nog maar even bloggen heer Walski!
|
|
|
|
|
.JPG)
