Ik neem een slok, zet de tv zacht en laat het bier in mijn mond lauw worden. Ik heb de tijd, een hele lege avond voor me. Met gebolde wangen schud ik mijn hoofd heen en weer. Een hoofd vol trage, ongerichte gedachten. Ik staar vanaf de bank een poos naar mijn half geverfde woonkamer en slik, gedachteloos. Er komt meteen een schuimboer terug en ik slik reflexmatig een tweede maal hetzelfde bier door. De irritatie brengt mijn ronddwalende gedachten terug naar het niveau van bewustzijn.
Ik kijk naar de laptop, naast me op de bank. Ik heb al een paar keer mijn hyves en mijn msn gecontroleerd: geen levende ziel te bekennen. Mijn mailbox blijft ook al leeg en op mijn blog is tot nu toe alleen een verdwaalde Amerikaan langs geweest. Internet lijkt ontvolkt. Of in ieder geval de rusteloze gemeenschap waar ik zo'n beetje deel van uitmaak.
Ik wist al een paar dagen tevoren dat het snel uitverkocht zou raken. Ik werd getipt nú een kaartje te kopen. Ik had het makkelijk nog kunnen doen. En een dag voordat ik het daadwerkelijk ging doen, was het te laat.
Ik weet dat het de doem van de avond is, maar evengoed: ik zit er maar eenzaam bij, op mijn bank. Even niet bij machte om mezelf op te peppen.....
Het bier is op. Zometeen komt de samenvatting van de eerste dag op tv. Ik scheur een twee-halen-één-betalen doos Dragón open. Er wacht een lang, bij voorbaat verloren weekend.
|